م.مودب پور کیست؟

[anas]

م.مؤدب پور به قدر كافی خوانندگانش را گیج كرده. هنوز كسی نمی داند او چند سالش است، چه قیافه‌ ای دارد و اصلا زن است یا مرد.
6 رمان به اسم م.مؤدب پور چاپ شده و 3 كتاب دیگر به اسم ماندا معینی كه البته در كنارش یك پرانتز بازشده و نوشته شده : (مؤدب پور).
این ماجرا یك جوری آدم را به شك می اندازد كه م حرف اول مانداست و مؤدب پور یك فامیلی برای رد گم كنی و م.مؤدب پور یك زن خانه دار است.
ولی با وجود این هستند كسانی كه شخص م.مؤدب پور را دیده اند. مردی خوش تیپ با موهی جو گندمی كه همراه همسرش این طرف و آن طرف می رود . نام همسرش ماندا معینی است و نام خودش سیدمرتضی ؛ مرتضی مؤدب پور مشهور به م.مؤدب پور .
مؤدب پور دوست ندارد كسی بداند چند سالش است و با اصرار از ناشرانش می خواهد كه فیپی كتاب را كه سال تولدش در آن ذكر شده در ابتدی كتاب چاپ نكنند . به هر حال، او متولد 1337 است و اولین كتابش پریچهر در سال 1378 چاپ شد.
آن موقع كسی نمی توانست با خواندن پریچهر به ظهور یك نویسنده عامه پسند دیگر امیدوار شود . حتی ناشری كه مؤدب پور كتاب را برای چاپ پیش او برده بود هم روی چاپ كتاب نظر مساعدی نداشت .
لحن محاوره ای كه مؤدب پور در دیالوگ نویسی داشت به نوعی شكستن روش كلاسیك دیالوگ نویسی بری عامه پسندها بود و این ، خودش یك ریسك به حساب می آمد . اما بالاخره ، ناشر قبول كرد كه كتاب را چاپ كند.
او برای این كار 2 دلیل داشت ؛ اینكه مؤدب پور سود چندانی از چاپ اول كتابش نمی خواست و مهم تر اینكه مؤدب پور همسایه دفتر انتشارات شادان بود و مدیر انتشارات نمی خواست روی همسیه را زمین بزند . با این وجود ، مؤدب پور با آن رمان به موفقیت رسید تا همه بر سر اینكه همسایگی با دفتر انتشارات یكی از فاكتورهای نویسنده شدن او بود، توافق كنند!
پس از آن اتفاق كه در سال 1378 در دفتر انتشاراتی افتاد، مؤدب پور 6 رمان نوشت. او برخلاف باقی عامه پسندها كه با بازی با لغات عشق و امید و فرجام به نام كتاب شان می رسند ، نام های دخترانه را برای كتاب هایش انتخاب می كند: یاسمین ، یلدا ، شیرین ، ركسانا ، پریچهر و گندم .
البته در ین بین چند كتاب هم با نام ماندانا معینی چاپ شد كه در كنار آن اسم نوشته شده بود: (مؤدب پور). كژال و دریا از این كتاب ها هستند كه هنوز كسی نمی داند مؤدب پور آنها را به نام همسرش نوشته یا اینكه واقعا خانمش هم نویسنده شده.
او به سبك سنتی عامه پسند نویس ها پی درد دل دختران و پسران شكست خورده می نشیند و داستان زندگی آنها را رمان می كند؛ بماند كه برخلاف دنیای ادبیات، در سینما آثار او موفقیت زیادی ندارند. در سال 1383 فیلم سینمایی انتخاب به كارگردانی تورج منصوری و بازی ماهایا پطروسیان، مهران غفوریان و فتحعلی اویسی روی پرده رفت.
آن فیلم كه با یك شكست مالی محض مواجه شد، روی پوسترهای تبلیغی خود عنوان براساس رمانی از م.مؤدب پور را داشت . پس از آن تجربه تلخ ، دیگر كارگردانی سراغ اقتباس از آثار او نرفت .
او ساكن محله گیشی تهران است و تنها اطلاعاتی كه از او به بیرون درز كرده ، چیزهای پیش پا افتاده ای است؛ مثل ینكه اتومبیل شخصی اش پرشیاست، یك فرزند 19 ساله دارد و منزلش در گیشا 3 خوابه است.
با وجود این او هنوز از گفتن اینكه پیش از سال۱۳۸۰ و نویسندگی چه كاری می كرده ، فرار می كند. انگار او از زندگی گذشته خود فراری است كه به كسی شغل سابق خود را نمی گوید .
فقط به گفتن شغل آزاد قناعت می كند و البته حرفی از تحصیلاتش نمی زند ؛ هرچند مدت هاست دهان به دهان می چرخد كه او حتی دیپلم هم ندارد . او برای اینكه این که اسرار فاش نشود با هیچ خبرنگاری گفت و گو نمی كند . شاید می ترسد كه در این گفت و گوهای كوتاه ، سؤال ها به گذشته مبهم او برگردد .
او خودش را ممنوع المصاحبه می داند و معلوم نیست كه برای فرار از گفت و گو با خبرنگاران خودش را ممنوع المصاحبه كرده یا آن طور كه خودش ادعا می كند ده نمكی و دولت با او بد هستند . مؤدب پور خودش اصلا اهل كتاب نیست .
كتاب های فهیمه رحیمی و اعتمادی را مبتذل می داند و سبك كاری خودش را بالاتر از آنها می داند . ادعا می كند كه كتاب های او از درد دل و رنج اجتماع بیرون می آید . می گوید تمام شخصیت های رمان هایش واقعی هستند و حتی خودش مدتی را با آنها زندگی می كند . او در بین رفقایش یك جمله مشهور دارد ؛ خوانندگان باید با فهیمه رحیمی و ر.اعتمادی شروع كنند و بعد بیایند سراغ من .
او حتی رمان من او نوشته رضا امیرخانی را هم قبول ندارد و می گوید این كتاب محتوا ندارد . در حال حاضر چاپ هر 6 رمان او در بازار كتاب به پایان رسیده و همگی برای تجدید چاپ منتظر مجوز جدید هستند . حتی با اینكه ناشرش از او خواسته بعضی از بخش های رمان را بزند ، او روی كارش تعصب دارد و به این قضیه تن نمی دهد.
چند ماهی است مؤدب پور خودش را در خانه حبس كرده و حتی خریدهای ضروری و روزمره را مغازه داران محل برایش به طبقه سوم می آورند. مدتی است او دیگر در فرعی های گیشا قدم نمی زند . كسی نمی داند ، شاید دنبال سوژه رمان بعدی اش می گردد.

[Adamak.]

اوه اوه چه نازا:دی
منم نوشته هاشو دوست دارم ولی اینکه سوژه هاش واقعی باشن تقریبا غیر ممکنه...
شما شیرینو خوندی؟
مگه میشه؟

[anas]

آره خوندم همه كتاباش و غير از شيرين دوست دارم. . تو گندم و ياسمين و خوندي؟
البته كتاب هايي كه خانومش مي نويسه خيلي تخيلي . فكر كنم شيرين رو هم خانومش كمكش كرده.

[anas]

اون قسمت از كتاب كه در مورد اون آقا كه ويولون ميزنه واقعي.

[Adamak.]

آره من همه کتاباشو خوندم
یلدا و یاسمین خیلی غم انگیزبودن....
همه داستاناش تو یه سبکن...دو تا پسر یکی آروم یکی شیطون....آخرشم هیچ کدوم به عشقشون نمی رسن شایدم بمیرن:دی...یه نفرم این وسط همیشه داره قصه شب می گه:دی
ولی نکته قابل توجهش اینکه تو اوج طنز و در قالب داستان داره مسائل اجتماعی رو عنوان می کنه
میشه گفت کتاباش همه سیاسی ان تا رمان ...

[anas]

آره با اين حال داستاناش آدم رو تا آخر ميكشه. حوصلت رو سر نميبره.
از بين كتاباش من فقط شيرين رو نصفه ول كردم .بقيه اش رو خواهرم برام تعريف كرد.

[اتریسا]

..........................
رماناش خیلیییییییی قشنگن واقعا استعدادش عالیه

[Patriot]

من تو دوران دبیرستان دو تا کتابشو خوندم ، یکیشو به اصرار دوستم خوندم ، اسم کتاب یلدا بود ، رمان جالبی بود به نظرم اون موقع ، ولی چند ماه بعد که دوستم واسه تولدم یکی از رمان های دیگش به اسم یاسمین رو برام خرید ، دیگه خوشم نیومد ، چون بعد از خوندنش دیدم کاملا ماجرا تکراریه ... دوتا پسر ... یکی شر و اون یکی سر به راه ... عشقی که در عین رضایت دو طرف بهش نخواد رسید و ...

بعدا متوجه شدم که تمام کتاب های ایشون همین طوری هستند !

یه جا خوندم که خیلی از اساتید رشته ی ادبیات خوندن کتاب های ایشون رو برای دانشجوهاشون ممنوع کردن !

[minomi]

من که رمان خوندن و ترک کردم دیگه آدم از زندگیش ناامید میشد

[monika90]

من چند صفحه از رمان یاسمین رو خوندم حقیقتش زیاد خوشم نیومد و ادامه اش ندادم