اطلاعات دارویی

[S_M_P_D]

در مصرف آسپرين احتياط کنيد
ايسنا؛ آسپرين در افراد مبتلا به آسم و ناراحتي کليه و بيماران داراي مشکلات ادراري تناسلي بايد با تجويز پزشک متخصص و با احتياط شديد مصرف شود. دکتر «زهرا حيدري»،دکتراي داروسازي، با اشاره به اينکه بهتر است آسپرين بعد از غذا يا همراه غذا مصرف شود، توصيه کرد؛ «در مواردي که اثر سريع آن ضروري است (مثلاً ضددرد يا تب) 30 دقيقه قبل از غذا يا دو ساعت بعد از غذا مصرف شود.» وي يادآور شد؛ «بيمار در زمان مصرف بايد 15 الي 30 دقيقه ايستاده بماند تا قرص در مري نمانده و مشکل در بلع ايجاد نکند.» دکتر «حيدري» درخصوص تداخل اين دارو با ساير داروها نيز گفت؛ «تداخل آسپرين با استامينوفن عوارض کليوي را بيشتر مي کند، اين دارو با الکل عوارض گوارشي را افزايش داده و از سوي ديگر با داروهاي ضدانعقاد زمان انعقاد را افزايش مي دهد.» وي درخصوص عوارض جانبي آسپرين بيان کرد؛ «آسپرين عوارضي از جمله التهاب بيني، بروز آسم، کهير و کلاپس گردش خون را مي تواند داشته باشد.» دکتر «حيدري» افزود؛ «درد شديد معده يا شکم (که مي تواند ناشي از سوراخ شدن مجراي گوارشي يا التهاب حاد لوزالمعده باشد)، زخم هاي خونريزي دهنده روي لب ها، مدفوع سياه، تاري ديد يا هرگونه تغيير در بينايي در اثر مصرف آسپرين را بايد به پزشک معالج گزارش داد.»

[reza284]

ACA

گروه داروئي

Analgesics Anti- inflammatory Drugs and Antipyretics
داروهای مسکن ،ضد التهاب وضد تب ها

زير گروه داروئي

موارد مصرف

تركيب استامينوفن و اسيد استيل سالیسيليك براي تسكين درد‌هاي خفيف تا متوسط ناشي از سردرد‌هاي ميگرني و كاهش تب بكار مي‌رود. كافئين موجود در اين فرآورده از بروز گيجي و عوارض ثانويه آن در سرماخوردگي جلوگيري مي‌كند.

مکانيسم اثر

كافئين محرك خفيف دستگاه عصبي مركزي است و عروق خوني مغزي را تنگ مي كند و اين اثر ممكن است به رفع سردرد كمك نمايد . اثرات ضد درد و ضد التهاب اين دارو نيز مربوط به استامينوفن و اسيد استيل سالیسيليك مي‌باشد.

فارماکوکينتيک

كافئين به خوبي از مجراي گوارشي جذب مي‌شود . اتصال آن به پروتئين‌هاي پلاسما كم است . متابوليسم آن كبدي بوده و نيمه عمر آن 4-3 ساعت است . استامينوفن و اسيد استيل ساليسيليك نيز به خوبي از دستگاه گوارش جذب مي‌گردند جذب اسيد استيل ساليسيليك با غذا كاهش مي‌يابد . نيمه عمر آن در حدود 20-15 دقيقه است و متابوليسم هر دو دارو كبدي است . استامينوفن به ميزان بسيار ناچيز و آسپيرين به ميزان بسيار زياد به پروتئين پلاسما پيوند مي‌يابند . اوج غلظت پلاسمايي آسپيرين 2-1 ساعت و استامينوفن 2-5/. ساعت پس از مصرف مي‌باشد . هر سه تركيب از طريق كليه دفع مي‌شوند.

موارد منع مصرف

آسپيرين در صورت احتمال بروز خونريزي ، در بيماري هموفيلي ، آنژيوادم، آنافيلاكسي يا وجود واكنشهاي آلرژيك شديد به آسپيرين يا سايرNSAID ها و اولسرهاي خونريزي دهنده نبايد مصرف گردد.

هشدارها

1. مصرف تركيب استامينوفن و اسيد استيل ساليسيليك در كودكان مورد بحث است و بسياري از پزشكان مصرف اين فرآورده را در كودكان كمتر از 12 سال توصيه نمي‌كنند.
2. استفاده بيش از حد اين دارو ممكن است خطر نكروز كبدي را افزايش دهد.
3. استامينوفن در موارد زير بايد با احتياط فراوان مصرف شود: الكسيم فعال، بيماري كبد و هپاتيت ويروسي.
4. آسپيرين در موارد زيربايد با احتياط فراوان مصرف شود: آسم، آلرژي و پوليپ بيني به علت حساسيت به آسپيرين، قرحه گوارشي و گاستريت.

عوارض جانبي

تحريك معده، سوزش سر دل يا سوء هاضمه ، تهوع، استفراغ و درد معده از عوارض اسيد استيل ساليسيليك مي‌باشند.

تداخل داروئي

با مصرف همزمان اسيد استيل ساليسيليك و استامينوفن احتمال بروز نفروپاتي بيشتر مي‌شود. مصرف همزمان گلوكوكورتيكوئيدها ميزان غلظت پلاسمايي اسيد استيل ساليسيليك را كاهش مي‌دهد و احتمال ايجاد خيز را با اين دارو افزايش مي‌دهد. داروهاي سمي براي عصب هشتم شنوايي مي‌تواند اثرات سمي اسيد استيل ساليسيليك را بر روي عصب افزايش دهند. مصرف همزمان استامينوفن با داروهاي القاء كننده آنزيمي و همچنين داروهاي سمي براي كبد مي‌تواند سميت كبدي آن را افزايش دهد . مصرف همزمان كافئين با ساير داروهاي محرك دستگاه عصبي مركزي ممكن است منجر به تحريك بيش از حد CNS و بروز عصبانيت ، تحريك پذيري يا كم خوابي گردد. كافئين مي‌تواند دفع ادراري ليتيم را افزايش دهد.بنابراين بر غلظت درماني آن اثر مي‌گذارد . مصرف همزمان مهار كننده‌هاي مونوآمين اكسيداز مي‌تواند اثرات مقلد سمپاتيك كافئين را افزايش داده و منجر به بروز آريتمي خطرناك قلبي و يا افزايش شديد فشار خون گردد.

نکات قابل توصيه

1. اين دارو در كودكاني كه نشانه‌هاي آنفلوانزا يا آبله مرغان دارند. نبايد بدون مشورت با پزشك تجويز شود.
2. براي كاهش عوارض با غذا و همراه يك ليوان آب مصرف گردد.
3. در صورتيكه عوارض بيماري و يا تب طي 3 روز كاهش نيافت، بايد به پزشك مراجعه گردد.
4. پنج روز قبل از جراحي از مصرف آن بايد خودداري گردد.
5. اين تركيب نبايد بيش از مقدار توصيه شده مصرف شود( به علت احتمال بروز آسيب كبدي با استامينوفن يا مسموميت مجراي گوارش با آسپيرين)‌، مگر اينكه با پزشك مشورت گردد. در كودكان حداكثر5 نوبت در روز اين تركيب مي توان استفاده نمود.
6. مراجعه منظم به پزشك در صورت نياز به مصرف طولاني مدت دارو با مقادير زياد، ضروري است.
7. از مصرف ساير فرآورده‌هاي حاوي الكل ، استامينوفن يا اسيد استيل ساليسيليك بايد خودداري نمود.
8. بدون مشورت با پزشك ، نبايد از اين تركيب براي درمان بيماري‌هاي روماتيسمي يا التهابي شديد يا مزمن استفاده نمود.

مقدار مصرف

بزرگسالان : يك قرص هر 3 ساعت مصرف مي‌شود. حداكثر مقدار مصرف در بزرگسالان هشت قرص در روز است.
كودكان: زير 3 سال با نظر پزشك تجويز مي‌گردد. از سنين 2 تا 12 سال از يك سوم تا يك قرص هر 6-4 ساعت مصرف مي‌شود.

اشکال داروئي

tablet: Acetaminophen 162.5mg + A.S.A 32 mg + Caffeine 32.5 mg

مصرف در بارداري

بازگشت به جستجو

[S_M_P_D]

Children Cold

گروه داروئي

Analgesics Anti- inflammatory Drugs and Antipyretics
داروهای مسکن ،ضد التهاب وضد تب ها

زير گروه داروئي

موارد مصرف

اين دارو براي تخفيف موقتي آبريزش بيني، درد، تب و ساير علائم سرماخوردگي و التهاب سينوس ها مصرف مي شود.

مکانيسم اثر

فارماکوکينتيک

موارد منع مصرف

اين دارو نبايد در بيماران مبتلا به آسم، گلوكوم، اشكال در دفع ادرار، زيادي فشار خون، بيماري قلبي، ديابت يا اختلالات تيروئيد مصرف شود.

هشدارها

عوارض جانبي

خواب آلودگي، آسيب كبدي، عصبانيت، سرگيجه و زيادي فشار خون از عوارض جانبي دارو هستند.

تداخل داروئي

اين دارو باعث كاهش اثرات درماني داروهاي پايين آورنده فشار خون مي شود.

نکات قابل توصيه

1. مصرف اين دارو بيش از 5 روز توصيه نمي شود.
2. در صورت تداوم و يا عود تب، مصرف دارو بيش از 3 روز توصيه نمي شود.
3. اين دارو ممكن است باعث تحريك پذيري كودكان شود.

مقدار مصرف

در كودكان بزرگتر از 6 سال هر چهار ساعت 2-1 قرص مصرف مي شود.

اشکال داروئي

Tablet: Acetaminophen 80 mg+ phenylpropanolamine 7.5 mg + Chlorpheniramine 0.5 mg

[S_M_P_D]

Diclofenac(Topical)

گروه داروئي

Analgesics Anti- inflammatory Drugs and Antipyretics
داروهای مسکن ،ضد التهاب وضد تب ها

زير گروه داروئي

موارد مصرف

براي درمان موضعي كراتوزهاي آكتینيك (ناشي از اشعه‌هاي نوزاني) به كار مي‌رود.

مکانيسم اثر

مكانيسم اثر اين دارو دردرمان كراتوزهاي آكتينيك ناشناخته باقي مانده است.

فارماکوکينتيک

تقريباً 10% مقدار مصرف جذب سيستميك مي‌شود. متابوليسم دارو كبدي و دفع آن كليوي است. نيمه عمر دارو 2-1 ساعت است.

موارد منع مصرف

در صورت حساسيت مفرط به يكي از اجزاء فرآورده، نبايد مصرف شود.

هشدارها

احتمال بروز واكنش‌هاي حساسيتي و آنافيلاكتيك، مخصوصاً در بيماران آسمي، وجود دارد.

عوارض جانبي

درماتيت تماسي، جوش‌هاي پوستي، پوست خشك، پوسته‌ريزي از شايع‌ترين عوارض جانبي اين دارو مي‌باشد.

تداخل داروئي

اگرچه جذب سيستميك دارو كم است اين دارو نبايد همزمان با داروهاي خوراكي ضد التهاب غير استروئيدي مثل آسپيرين به كار برد.

نکات قابل توصيه

1- از تماس ژل با چشم اجتناب گردد.
2- در بيماران مبتلا به زخم فعال يا خونريزي گوارشي، نارسايي شديد كليوي و كبدي با احتياط مصرف شود.
3- روز زخم باز، عفونت‌ها و درماتيت پوسته‌ريز استفاده نشود.
4- در صورت عدم پاسخ به درمان، بايد ارزيابي و درمان مورد بررسي مجدد قرار گيرد.

مقدار مصرف

مقدار كافي از ژل را روي موضع مورد نظر دو بار در روز بماليد. طول مدت درمان 90-60 روز است.

اشکال داروئي

Topical Gel: 1%

[Pooya_SS]

Aloxiprin

گروه داروئي

Analgesics Anti- inflammatory Drugs and Antipyretics
داروهای مسکن ،ضد التهاب وضد تب ها

[marian]

mitriptyline

گروه داروئي

Antidepressants
داروهای ضد افسردگی

زير گروه داروئي

موارد مصرف

آمي تريپ‌تيلين براي درمان بيماري افسردگي بخصوص وقتي كه تسكين رواني مورد نياز باشد و نيز شب ادراري كودكان تجويز مي‌شود.

مکانيسم اثر

اين دارو از طريق مهار برداشت مجدد نوراپي‌نفرين وسروتونين توسط پايانه سلول عصبي پيش‌سيناپسي ، غلظت سيناپسي آنها را در سيستم عصبي مركزي افزايش مي‌دهد.

فارماکوکينتيک

اين دارو پس از تجويز خوراكي به سرعت و به‌طور كامل جذب مي شود. داراي متابوليسم گذر اول كبدي بوده و متابوليت فعال آن نورتريپ‌تيلين مي‌باشد. راه دفع دارو از طريق كليه است. زمان شروع اثر دارو 3-2 هفته و نيمه عمر دارو 26-10 ساعت مي‌باشد. اين دارو به ميزان زياد به پروتئين پلاسما پيوندد مي‌يابد.

موارد منع مصرف

هشدارها

در موارد زير اين دارو بايد با احتياط فراوان مصرف شود:
الكسيم حاد، آسم، اختلالات دو قطبي، اختلالات خوني و گوارشي، گلوكوم با زاويه باريك، افزايش فشار كره چشم، پركاري تيروئيد،‌ هيپرتروفي پروستات، عيب كار كليه، اسكيزوفرني، حملات تشنجي، حساسيت به داروي‌هاي ضد افسردگي سه حلقه‌اي و احتباس ادرار.

عوارض جانبي

خشكي دهان، خواب‌آلودگي، تاري ديد،‌تهوع، اشكال در ادرار كردن، عوارض قلبي – عروقي، واكنش هاي ازدياد حساسيت، اختلالات رفتاري، اختلالات حركتي‌، تداخل در فعاليت جنسي، تغييرات قند خون ،افزایش اشتها و وزن و عوارض اندوکربن مثل ژنیکوماستی ،اختلالات خوني و هيپوناترمي از عوارض جانبي اين دارو هستند.

تداخل داروئي

‌مصرف همزمان اين دارو با مهار‌كننده‌هاي آنزيم MAO باعث تحريك CNS و بالا رفتن فشار خون مي‌گردد. اين دارو از طريق كاهش آستانه تشنج با اثر داروهاي ضد صرع، مقابله مي كند . بعضي از داروهاي ضد صرع با كاهش غلظت پلاسمايي آمي‌تريپ‌تيلين‌ ، اثر ضد افسردگي آن را كاهش مي‌دهند . اين دارو اثر پائين‌اورنده فشار خون كلونيد‌ين و گوانتيدين را كاهش مي‌دهد و در صورت قطع ناگهاني اين دارو، خطر افزايش فشار خون زياد مي‌شود. مصرف همزمان با فنوتيازين‌ها موجب افزايش عوارض جانبي آنتي‌موسكاريني‌ مي‌شود. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي مقلد سمپاتيك ممكن است سبب تشديد عوارض قلبي – عروقي و احتمالا بروز آريتمي ، تاكي‌كاردي يا افزايش فشار خون مي‌شود. سايمتيدين با مهار متابوليسم اين دارو، غلظت پلاسمايي آن را افزايش مي‌دهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد تيروئيد ممكن است خطر بروز آگرانولوسيتوز را افزايش دهد. مصرف همزمان فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو ممكن است سبب بروز ضعف شديد CNS ، ضعف تنفسي و كاهش فشار خون شود.

نکات قابل توصيه

1. از قطع ناگهاني مصرف دارو بايد پرهيز‌شود. در صورت نياز ، كاهش مقدار مصرف بايد تدريجي و در طول يك دوره حداقل 4 هفته‌اي انجام شود.
2. در هفته‌هاي اول درمان به دليل افزايش تمايل به خودكشي بايد بيمار را تحت نظر قرار داد.
3. بيش از يك داروي ضد افسردگي در يك زمان نبايد تجويز شود.
4. براي شروع اثرات درماني اين دارو حداقل 6-1 هفته وقت لازم است.
5. مصرف دارو توسط سالمندان بايد به حداقل مقدار شروع شود. زيرا به عوارض جانبي اين دارو حساس‌ترند.
6. به علت نيمه عمر طولاني دارو ، تجويز يكباره مقادير‌آن در موقع خواب ،كفايت مي كند.
7. به بيمار بايد ياد آوري شود كه در صورت بروز علائم آنتي موسكاريني به درمان ادامه دهد، چون به اين اثرات تا حدي تحمل حاصل مي‌شود.
8. در صورت وجود سابقه مصرف مهار كننده آنزيم MAO، بايد دو هفته بعد از قطع آن، مصرف آمي‌تريپ‌تيلين را آغاز كند.
9. در صورت ضرورت مصرف داروي مهاركننده MAO بايد حداقل يك هفته بين قطع اين دارو و شروع داروي جديد فاصله زماني ايجاد شود.
10. اين دارو با ايجاد خواب آلودگي، ممكن است بر اعمالي كه نياز به مهارت و هوشياري دارند، مانند رانندگي، تأثير بگذارد.
11. دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود. از مصرف بيش از مقدار توصيه شده بايد خودداري گردد.
12. در صورت فراموش كردن يك نوبت مصرف دارو،اگر رژيم درماني به صورت چند نوبت در روز مي‌باشد، به محض به يادآوردن آن نوبت بايد مصرف شود. مگر اينكه، زمان مصرف نوبت بعدي فرا رسيده باشد، در اين صورت مقدار مصرف بعدي نيز نبايد دو برابر گردد. اگر رژيم درماني بصورت مصرف در هنگام خواب باشد، نبايد هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در اين موارد با پزشك مشورت گردد.
13. به دليل بروز منگي و سرگيجه هنگام برخاستن از حالت خوابيده يا نشسته بايد احتياط نمود.
14. با مصرف اين دارو، خشكي دهان ممكن است بروز نمايد. در صورت تداوم اين عارضه به مدت بيش از 2 هفته، بايد به پزشك مراجعه شود.
15. احتمال بروز حساسيت به نور با مصرف اين دارو وجود دارد. لذا ضروري است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.
16. بيمار بايد 7-3 روز پس از قطع مصرف تحت نظر باشد.

مقدار مصرف

بزرگسالان: در كنترل افسردگي از راه خوراكي ، ابتدا 25 ميلي‌گرم 4-2 بار در روز ، مصرف مي‌شود و سپس به تدريج بر اساس نياز و تحمل بيمار مقدار مصرف افزايش مي‌يابد.
كودكان: به عنوان ضد افسردگي،‌در كودكان 12-6 سال mg/day30-10 يا mg/kg/day5-1 در دو مقدار منقسم و در نوجوانان ابتدا 10 ميلي‌گرم هر سه بار در روز و 20 ميلي‌گرم هنگام خواب مصرف مي‌شود. اين مقدار بر حسب نياز و تحمل بيمار تا حداكثر mg/day100 در مقادير منقسم يا بصورت مقدار واحد هنگام خواب تنظيم مي‌شود.
در كودكان تا 6 سال ، به منظور كنترل شب‌ادراري، mg/day10 بصورت مقدار واحد هنگام خواب و در كودكان بزرگتر از 6 سال، ابتدا mg/day10 بصورت مقدار واحد هنگام خواب مصرف مي‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب نياز و تحمل بيمار تا 25 ميلي‌گرم افزايش مي‌يابد.

اشکال داروئي

Coated Tablet: 10mmg . 25mg
Scored Coated Tablet : 100 mg
Scored Film Coated Tablet:50mg

[Pooya_SS]

Benactyzine Hydrochloride

گروه داروئي

Antidepressants
داروهای ضد افسردگی

[socalled]

Bupropion Hydrochloride

گروه داروئي

Antidepressants
داروهای ضد افسردگی

زير گروه داروئي

موارد کاربرد و نحوه تجويز

این دارو در مقایسه با ضد افسردگیهای سه حلقه ای بلوکرنورونی ضعیفی برای باز جذب سروتونین و نورآدرنالین است، در عین حال باز جذب دوپامین را نیز مهار می کند. اثر ضد افسردگی آن ممکن است تا 4 هفته بعد از شروع درمان مشهود نباشد. این دارو در کمک به ترک سیگار نیز کاربرد دارد.
فرم خوراکی آن به صورت هیدروکلراید است. برای به حداقل رساندن عوارضی چون بی قراری، اضطراب و بیخوابی که در مراحل شروع درمان دیده می شود و نیز برای کاهش خطر تشنج بایستی افزایش دوز تجویزی باشد. مجموع دوز روزانه بایستی به صورت منقسم در مقدارهای برابر تجویز شود و از میزان حداکثر دوز تعیین شده در هر وعده و نیز میزان دوز بتنهایی نباید فراتر رفت. بیخوابی در شروع درمان را می توان با حذف دوز شبانه دارو، کاهش داد. در بیماران دچار اختلال کبدی و کلیوی نیز بایستی دوز را کاهش داد.

فارماکوکينتيک

بوپروپیون از دستگاه گوارش به خوبی جذب می شود و ممکن است متابولیسم گذر اول وسیعی داشته باشد چندین متابولیت این دارو از نظر فارماکولوژیک فعال تر و نیمه عمر طولانی تری دارند و سطح پلاسمایی بالاتری نسبت به ترکیب مادر ایجاد می کنند. هیدروکسی بوپروپیون، متابولیت اصلی بوده که از نظر قدرت (potency) معادل با خود بوپروپیون است. تریوهیدروبوپروپیون و اریتروهیدروبوپروپیون از طریق هیدروکسیلاسیون و یا رداکسیون تولید شده و حدود یک دهم تا یک دوم ترکیب اولیه قدرت دارند. این دارو به میزان 80% یا بیشتر با پروتئینهای پلاسما باند می شود. نیمه عمر نهایی بوپروپیون تازه آزاد شده حدود 14 ساعت و در مورد بوپروپیون Mediated Release حدود 20 ساعت است. متابولیت های این دارو عمدتاً از طریق ادرار دفع شده و حدود 1% ترکیبات بدون تغییر دفع می شود. بوپروپیون و متابولیت هایش از جفت عبور کرده و در شیر مادر نیز پخش می شوند.

عوارض جانبي و راههاي پيشگيري

بی قراری (آشفتگی)، اضطراب و بیخوابی اغلب در طی مراحل اولیه شروع درمان با این دارو دیده می شود. دیگر عوارض شایع گزارش شده شامل: تب، خشکی دهان، سردرد یا میگرن، گیجی، تکرر ادرار، تهوع و استفراغ، یبوست، افزایش تعریق و راشهای پوستی است. واکنش های ازدیاد حساسیت از خارش و کهیر گرفته تا موارد کمتر شایع مثل آنژیوادما، تنگی نفس و واکنش های آنافیلاکتیوئید که می توانند علائم مطرح کننده بیماری
سرم باشند، رخ می دهد. گزارشات نادری از سندرم استونس جانسون و اریتم مولتی فرم داده شده است. افزایش تعداد ضربان قلب، درد سینه، افزایش فشار خون (گاهی شدید) یا گاهی اتساع عروق
و کاهش فشار خون وضعیتی، تپش قلب و سنکوپ نیز گزارش شده است. حملات جنون، گیجی، کابوس های شبانه، اختلال حافظه، dysguisa بی اشتهایی و کاهش وزن، گزگز شدن، وزوز گوش و اختلالات بینایی نیز گزارش شده است. تشنج (seizure) که نسبتاً وابسته به دوز است ممکن است با این دارو رخ دهد و به خصوص در بیماران مبتلا به بی اشتهایی عصبی یا پرخوری عصبی قابل توجه است، خطر این عارضه در بیماران با سابقه اختلالات تشنجی یا سایر عوامل مستعد کننده افزایش می یابد شیوع کلی تشنج در بیماران دریافت کننده دوز درمانی بوپروپیون 4/0-1/0 % بوده است. علائم مسمومیت شامل توهم، تهوع و استفراغ، افزایش تعداد ضربان قلب، کاهش هوشیاری و مرگ (بدنبال مسمومیت شدید)، تشنج در یک سوم موارد رخ می دهد.
لاواژمعده وشارکول
فعال میزان جذب دارو را در صورتی که بلافاصله بعد از مسمومیت خورده شود، کاهش می دهد. درمان حمایتی است. بنزودیازپین ها برای تشنج ممکن است بکار رود. دیورز، دیالیز و هموپرفوزیون به نظر نمی رسد مؤثر باشند.

موارد احتياط - هشدارها

بوپروپیون باعث القاء تشنج شده لذا در بیماران صرعی منع مصرف دارد. هم چنین در بیماران دچار بی اشتهایی عصبی و پرخوری عصبی که نسبت به این عارضه مستعدترند و نیز در کسانیکه در حال ترک الکل یا بنزودیازپین هستند نیز منع مصرف دارد. لذا بایستی با نهایت احتیاط در بیماران دارای سابقه تشنج و سایر عوامل مستعد کننده مثل سیروز شدید کبدی یا تومورهای سیتم عصبی مرکزی، بکار رود. استفاده از آن در بیماران با سایر عوامل خطر ساز تشنج (مثل سوء مصرف الکل، تاریخچه ضربه سر، یا تب و داروهای پایین آورنده آستانه تشنج) فقط بایستی زمانی صورت گیرد که شواهدبالینی قوی به نفع استفاده از آن وجود دارد. در بیماران دو قطبی و سایکوتیک بدلیل القاء مانیا بایستی با احتیاط باشد در چنین بیمارانی استفاده از این دارو جهت ترک سیگار ممکن است ممنوع باشد. در بیماران با تاریخچه MI اخیر و بیماریهای قلبی و اختلال کبدی و کلیوی بایستی با احتیاط مصرف شود. در بیماران افسرده، استفاده از این دارو در مراحل اولیه درمان تا زمان بهبودی بایستی بامانیتورینگ دقیق بیمار باشد (بدلیل افزایش ریسک خودکشی).
اختلال مهارتهای حرکتی و شناختی و یا اختلال قضاوت ممکن است با این دارو دیده شود که چنین افرادی باید از رانندگی و کار با ماشین آلات خودداری کنند.

در شیردهی اثرات آن کاملاً شناخته شده نیست ولی جای نگرانی ممکن است وجود داشته باشد.

تداخل داروئي

- همراه با MAO و نیز در فاصله کمتر از 2 هفته از قطع MAO نباید داده شود.
- همراه با الکل، بایستی حتی الامکان اجتناب شود چرا که آستانه تشنج را تغییر می دهد هم چنین سایر داروهای پایین آورنده آستانه تشنج مثل ضد افسردگیها، آنتی سایکوتیکها، ضد مالاریاها، آنتی هیستامین های خواب آور، کینولون ترامادول، تئوفیلین یا کورتیکو استروئیدهای سیستمیک بایستی با نهایت احتیاط مصرف شوند.
- Patch های پوستی نیکوتین همراه با بوپروپیون می تواند باعث افزایش فشار خون شود.
- مصرف همزمان آن با آمانتادین یا لوودوپا بایستی با احتیاط باشد.
- کار با مازپین، فنی توئین و فنوباربیتال باعث القاء متابولیسم بوپروپیون ولی سایمتدین و یاوالپورات باعث مهار متابولیسم آن می شود.
- بدلیل خاصیت مهار کنندگی ایزوآنزیم CYP2D6 بوسیله بوپروپیون، این دارو بایستی با داروهایی چون ضد افسردگی ها، ضد سایکوزها، بتا بلوکرها و آنتی آریتمی های IC با احتیاط استفاده گردد.

اشکال داروئي

فرآورده ها: قرص بوپروپیون هیدروکلراید Extended
Release

[vahid_black_e]

Citalopram

گروه داروئي

Antidepressants
داروهای ضد افسردگی

زير گروه داروئي

موارد کاربرد و نحوه تجويز

سیتالوپرام بصورت هیدروکلرید یا هیدروبرومید از طریق دهان تجویز می شود که معمولاً به صورت تک دوز روزانه است. در درمان افسردگی، دوز اولیه معادل 20 میلی گرم روزانه خوراکی است. بعد از حداقل یک هفته، میزان دوز ممکن است به 40 میلی گرم روزانه افزایش یابد، دوز 60 میلی گرم ممکن است در برخی بیماران لازم باشد. سیتالوپرام هیدروکلرایدبا همین دوز از طریق انفوزیون داخل وریدی، در مواردیکه تجویز خوراکی مقدور نیست، داده می شود. در درمان اختلال پانیک با یا بدون آگوروفوبیا (گذرهراسی)، دوز اولیه 10 میلی گرم خوراکی روزانه بوده که پس از یک هفته به 20 میلی گرم روزانه می رسد. میزان دوز در صورت نیاز ممکن است به حداکثر 60 میلی گرم در روز افزایش یابد.

فارماکوکينتيک

سیتالوپرام براحتی از طریق دستگاه گوارشی جذب شده و حداکثر غلظت پلاسمایی آن پس از 4-2 ساعت از مصرف خوراکی دارو حاصل می شود. بطور وسیعی در بدن پخش می شود و میزان باند پروتئینی آن پایین است. از طریق دمتیلاسیون، دآمیناسیون و اکسیداسیون به متابولیتهای فعال و غیر فعال متابولیزه می شود. استیل سیتالوپرام یکی از متابولیتهای فعالی است که از دمتیلاسیون سیتالوپرام حاصل می شود از طریق ایزوآنزیم های سیتوکروم,CYP2C19, P-450, CYP3A4 حاصل می شود. نیمه عمر دفعی آن حدود 33 ساعت است. عمدتاً (85%) از طریق کبد و مابقی از طریق کلیه دفع می شود. حدود 12% دوز روزانه در ادرار به صورت داروی تغییر نیافته دفع می شود. با غلظت بسیار پایین در شیر مادر وجود دارد.

عوارض جانبي و راههاي پيشگيري

همانند سایر SSRIS هاست اگر چه افزایش اشتها و وزن نیز با سیتالوپرام گزارش شده است.

موارد احتياط - هشدارها

احتیاطات: در بیماران مسن دوز دارو بایستی در پایین ترین دامنه درمانی که حداکثر 40 میلی گرم در روز است نگاه داشته شود. این دارو بایستی به تدریج قطع شود تا خطر علائم ترک کاهش یابد.
در بیماران دچار اختلالات کبدی بایستی دوز دارو در پایین ترین حد دامنه درمانی قرار گیرد. مثلاً در افسردگی دوز معمول بایستی در حد 20 میلی گرم روزانه نگاه داشته شود.
اگرچه اطلاعات کافی در مورد میزان مجاز دوز تجویزی در بیماران دچار اختلال شدید کلیوی وجود ندارد ولی در بیماران با اختلال کلیوی خفیف تا متوسط نیازی به تنظیم دوز نیست.

تداخل داروئي

همانند فلوکستین .

اشکال داروئي

[static]

Fluvoxamine Maleate

گروه داروئي

Antidepressants
داروهای ضد افسردگی

زير گروه داروئي

موارد مصرف

اين دارو در درمان اختلال وسواسي- اجباري و افسردگي براي تخفيف علائم به كار مي‌رود.

مکانيسم اثر

فلووكسامين با مهار اختصاصي باز جذب سروتونین موجب افزایش انتقال سروتونرژيك مي‌شود. ولي تأثير بر فعاليت‌هاي دوپامينرژيك و نورآدرنرژيك ندارد. اين دارو باعث مهار آنزيم سيتوكروم (2D6 . 2C9 . 3A4 . 1A2 ) P450 ميشود.

فارماکوکينتيک

اين دارو به خوبي جذب مي‌شود و فراهمي زيستي آن 50% ( به دليل اثر اولين عبور)‌مي‌باشد.اين دارو داراي متابوليسم كبدي و دفع كليوي بوده و نيمه عمر آن معادل 20-15 ساعت است.

موارد منع مصرف

در صورت نارسائي شديد كبدي، بروز حملات عصبي، اختلالات نورولوژيك و جنون نبايد از اين دارو استفاده شود.

هشدارها

1. براي بيماران مبتلا به نارسائي كبدي يا سابقه حمله عصبي، اين دارو را بايد با احتياط مصرف گردد.
2. به دليل تمايل به خودكشي در اين بيماران و براي جلوگيري از مسموميت با دارو،‌بايد كمترين مقدار ممكن از دارو در اخيتار بيمار قرار گيرد.

عوارض جانبي

اختلالات جنسي ، كاهش تمايل جنسي، تغييرات رفتاري و رواني، جنون، تنگي نفس، احتباس ادرار، ضعف يا خستگي مفرط، يبوست، سرگيجه، سردرد، بي‌خوابي يا خواب‌آلودگي، تهوع و استفراغ از عوارض جانبي اين دارو محسوب مي‌شوند.

تداخل داروئي

اين دارو غلظت پلاسمايي داروهاي مثل فني‌فتوئين ، كينيدين ، داروهاي ضد جنون بوتيروفنوني (هالوپريدول) استميزول، سيزاپرايد، ترفنادين، آلپرازولام، تريازولام، ديازپام، ميدازولام، پروپرانول، متوپرولول، كافئين، تئوفيلين، كاربامازپين، كلوزاپين‌،‌ متادون، وارفارين، را افزايش مي‌دهد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي ضد افسردگي سه‌حلقه‌اي ، مهار كننده‌هاي منوآمين اكسيداز(پروكاربازين، فورازوليدن) سلژيلين و داروهاي مقلد سرتونين موجب تشديد عوارض جانبي دارو مي‌شود. مصرف همزمان الكل مي‌تواند موجب تضعيف شديد CNS گردد. مصرف همزمان اين دارو با ديلتيازم موجب بروز برادي كاردي مي‌شود.

نکات قابل توصيه

. در صورت مصرف همزمان فلووكسامين با آنتاگونيست‌هاي گيرنده بتا (پروپرانولول و متوپرولول) ، تئوفيلين، كاربامازپين،كلوزاپين، متادون و ديلتيازم، مقدار مصرف اين تركيبات را بايد كاهش داد.
2. تعيين مقدار مصرف اين دارو براي افراد سيگاري و بيماران با سابقه سوء استفاده دارويي يا با سابقه جنون،‌بايد احتياط صورت گيرد..
3. در بيماران مبتلا به اختلال كبدي، مقدار مصرف دارو را بايد كاهش داد .
4. در صورت تجويز طولاني مدت اين دارو براي كودكان، بايد پارامترهاي رشد را كنترل كرد.
5. حداقل چهارده روز فاصله زماني بين مصرف‌كننده‌هاي منوآمين‌اكسيداز و فلوكسامين بايد در نظر گرفته شود.
6. مصرف اين دارو بايد به تدريج قطع شود. در هر 7-5 روز يكبار، مقدار مصرف را بايد به ميزان 50 ميلي‌گرم كاهش داد.

مقدار مصرف

بزرگسالان: در درمان اختلال وسواسي و افسردگي ابتدا 50 ميلي‌گرم يك بار در روز در زمان خواب‌ مصرف شود. در صورت نياز با فاصله 7-4 روز مي‌توان هر بار 50 ميلي‌گرم ديگر به مقدار مصرف قبلي افزود. در مقادير بيش از 100 ميلي‌گرم ،مصرف بايد در دو نوبت انجام شود. حداكثر مقدار قابل مصرف mg/day300 است.
كودكان: در درمان اختلال وسواسي ابتدا 25 ميلي‌گرم يك بار در روز در هنگام خواب مصرف مي‌شود. در صورت نياز با فاصله 7-4 روز مي‌توان هر بار 25 ميلي‌گرم ديگر به مقدار مصرف قبلي افزود. در مقادير بيش از 50 ميلي‌گرم مصرف بايد در دو نوبت انجام شود. حداكثر مقدار قابل مصرف
mg/day200 است.

اشکال داروئي

Scored Film Coated Tablet :50mg

مصرف در بارداري