+ پاسخ به مبحث
نمایش نتایج 1 تا 7 از 7

مبحث: انواع سندرم ها

  1. #1
    2,729 امتیاز ، سطح 12
    20% کامل شده  امتیاز لازم برای سطع بعدی 321
    0% فعالیت
    دستاورد ها:
    Veteran1000 Experience Points

    تاريخ عضويت
    Nov 2008
    پست
    2
    گيپا
    68
    پس انداز
    0
    امتیاز
    2,729
    سطح
    12
    تشكرها
    0
    0 بار در 0 پست از اين كاربر تشكر شده


    به نظر شما این پست مفید است؟ بله | خیر

    Question انواع سندرم ها

    آگهی تبلیغات (برای حمایت از گیگاپارس)
    اگر كسي اطلاعاتي درباره انواع سندرم ها داره ممنون ميشم

    و بيماريهاي و mr هاي مختلف عقب افتادگان

  2. #2
    2,626 امتیاز ، سطح 11
    94% کامل شده  امتیاز لازم برای سطع بعدی 24
    0% فعالیت
    دستاورد ها:
    Veteran1000 Experience Points

    تاريخ عضويت
    Nov 2008
    پست
    4
    گيپا
    500
    پس انداز
    0
    امتیاز
    2,626
    سطح
    11
    تشكرها
    0
    4 بار در 4 پست از اين كاربر تشكر شده


    به نظر شما این پست مفید است؟ بله | خیر

    پیش فرض .

    سندرم نفروتیک

    تعریف :
    مجموعه علائم و نشانه هایی که در نتیجه آسیب به غشای پایه گلومرولهای کلیه ایجاد می شود را سندرم نفروتیک می گویند. این اختلال در جنس مذکر شایع تر است و در هر سنی ظاهر می شود اما در سن دو تا شش سالگی از شیوع بیشتری برخوردار است از هر صد هزار نفر تقریباً یک نفر به این بیماری مبتلا می شود.

    علل و عوامل :
    موارد سندرم نفروتیک اغلب به شکل های زیر ظاهر می شود:
    1- با علت ناشناخته
    2- ثانویه به اختلالاتی از جمله دیابت، لوپوس و اختلالات عروقی
    3- مادرزادی که بلافاصله پس از تولد بروز می کند
    اگر چه علت اصلی بیماری نامشخص است اما به نظر می رسد با اختلال در سیستم ایمنی بدن مرتبط است عود بیماری ممکن است با بیماری های سیستم تنفسی فوقانی همراه باشد اما صرف نظر از علت بروز بیماری، اختلال اصلی در این سندرم، افزایش نفوذپذیری دیواره مویرگ گلومرول های کلیه نسبت به آلبومین (پروتئین خون) است. به این ترتیب مقدار زیادی از پروتئین مورد لزوم بدن از کلیه ها دفع می شود.

    علائم و نشانه ها :
    علائم بیماری مربوط به دفع پروتئین (آلبومین) از کلیه می باشد به این ترتیب که با کم شدن مقدار پروتئین و رقیق شدن خون، طبق قانون های فیزیکی آب و مایعات از جای رقیق تر به جای غلیظ تر جریان می یابد (یعنی از رگ به فضای بین بافتی) بنابراین بدن ورم می کند. شایع ترین محل های ورم، اطراف چشم، قوزک پا و بیضه در پسران می باشد. در موارد ورم شدید، اختلالات تنفسی و اسهال نیز دیده می شود. از جمله علائم دیگر بیماری می توان به ادرار کف آلود، بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ ، خستگی ، بی حالی، رنگ پریدگی و افزایش وزن اشاره کرد.

    تشخیص:
    تشخیص بیماری براساس علائم صورت می گیرد اما آزمایشاتی نیز انجام می شود از جمله جمع آوری ادرار 24ساعته برای تشخیص وجود پروتئین که بیش از50 میلی گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن کودک در ادرار تشخیص را قطعی می کند؛ علاوه بر پروتئین، چربی و گلبول قرمز نیز ممکن است در ادرار دیده شود ؛ در آزمایشات خون ، کاهش آلبومین، افزایش کلسترول ، گلوکز و اوره دیده می شود .بررسی فاکتورهای دفاعی بدن و هم چنین سونوگرافی و نمونه برداری از کلیه برای تشخیص انواع سندرم نفروتیک بنا به نیاز بیمار و تشخیص پزشک انجام می شود.

    درمان :
    هدف از درمان، کاهش ترشح پروتئین در ادرار، جلوگیری از عفونت و کم شدن ورم می باشد.
    درمان دارویی، در مراحل اولیه ، درمان با کورتون ها آغاز می شود اصلی ترین داروی این گروه، قرص پردنیزولون می باشد که باید طبق دستور پزشک و در زمان تعیین شده مصرف شود. اغلب بیماران به این دارو خیلی خوب پاسخ می دهند و دفع پروتئین طی دو تا سه هفته مهار می شود اما در صورت عود مجدد بیماری و عدم پاسخ بیمار به کورتون، از داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی مثل سیکلوفسفامید یا سیکلوسپورین استفاده می شود. در صورتی که ورم شدید منجر به بروز عوارض گوارشی و تنفسی شود، از داروهای ادرارآور مثل فروزماید (لازیکس) استفاده می شود.



    گردآوری : هما زاهدی – کارشناس پرستاری مرداد 1387
    بازبین : دکتر وحید صدیقی – فلوشیپ نخصصی نفرولوژی اطفال


    منابع :
    1- کودک بیمار، تالیف : گروه کودکان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 1385
    2- پرستاری کودکان مارلو، ترجمه سونیا آرزومانیانس 1383

    Clinical Advisor, 2008 Ferri , s3-


    4-Patient teaching, Reference manual, 2002



    سندرم دان چيست ؟
    سندرم يعنی مجموعه علائم بدنی و ذهنی عارضه ای خاص و دان نام پزشک انگليسی است که در حدود ۲۰۰ سال قبل اين مجموعه علائم را کشف نمود . علت اين پديده نوعی بی نظمی در ترتيب کروموزومی است که در مراحل جنينی و هنگام تقسيم سلولی رخ می دهد. کسانی که سندرم دان
    دارند در سلولهای بدن خود به جای ۴۶ کروموزوم ۴۷ کروموزوم دارند. کروموزوم بخش بسيار کوچکی از سلول است که ژن ها درآن جمع شده و حاوی اطلاعاتی است که بدن ما را شکل می دهد. به عنوان مثال رنگ پوست چشم . موها . مونث يا مذکر بودن در همين بخش کوچک مشخص می گردد کروموزوم اضافی در بدن فردی که سندرم دان دارد در روال شکل گيری موارد ياد شده تاثير می نهد و موجب تغييرات بدنی وذهنی می شود. افراد با سندرم دان تفاوتهايي با ديگران دارند. بخشی از اين تفاوت ها مربوط به خصوصيات ظاهری افراد وبخشی ديگر مربوط به ویژگيهای ذهنی می گردد مهم آن است که بدانيم سندرم دان مانند سرماخوردگی نيست که کسی به آن مبتلا گردد بلکه درقبل از تولد بروز می کند. گر چه اين افراد اغلب به اندازه افراد عادی توانا نيستند اما استعداد آنان در انجام برخی از امور ما را شگفت زده می کند.
    سندرم دان چگونه در رشد اثر می گذارد؟
    افراد با سندرم دان مراحل رشد ذهنی و جسمی را نسبت به ديگر افراد با تاخير سپری می کنندآنها نسبت به هم سالان خود نشستن . راه رفتن . صحبت کردن . بازی کردن و فعاليتهای ديگر را ديرتر می آموزند . اما امروزه با کمک علم توانبخشی ( کار درمانی .گفتاردرمانی . بازی درمانی و….) می توان در سرعت رشد حرکتی و ذهنی کودکان با سندرم دان بسيار موثر بود. از اين روبايد به نيازهای توانبخشی اين کودکان از بدو تولد توجه نمود.


    سندرم آپرت:علامت مشخص آن چسبیدگی انگشتان به یکدیگر می باشد.همراه با کرانیوسیستوزیس است.به صورت اتوزومال غالب به ارث می رسد.در این سندرم شکاف
    کرونال بیش از همه گرفتار می شود.علائم ظاهری این سندرم عبارتند از :گوش های پایین آمده،در هم رفتگی دندان ها،هیدروسفالی،پیشانی بر آمده،پروپتوزیس،
    انواع انحرافات چشمی،افزایش فاصله ی چشم ها از یکدیگر،بینی غیر طبیعی و تغییرات غیر طبیعی دهان و کام.از اختلالات چشمی که در این سندرم دیده می شود
    می توان به :گلوکوم مادر زادی،آتروفی عصب اپتیک،اگزوتروپیا،کراتوکون وس و حتی در بعضی موارد از دست دادن بینایی اشاره کرد.
    سندرم گلدن هار:اختلال ایجاد شده ناحیه چشم،گوش و ستون فقرات را تحت تاثیر قرار می دهد.بارزترین مشخصه این سندرم ایجاد کوریستوماهایی در قسمت های
    فوقانی چشم است.این سندرم باعث ایجاد اختلالاتی دراستخوان های بعضی نواحی مثل صورت و گوش ها نیز می شود.علائم چشمی آن عبارتند از:انسداد
    مجرای اشکی،میوز،اگزوتروپیا و ایزوتروپیا،اختلالات شدید قرنیه و صلبیه،ایجاد درموئید های ملتحمه ای،میکروفتالموس،کلوبوم پلک فوقانی و کروئید و هیپوپلازی عصب
    اپتیک.
    سندرم کارپنتر:در این سندرم چشم ها از یکدیگر فاصله می گیرند.کرانیوسیستوزیس ایجاد کرده،چین های اپی کانتوس در این سندرم دیده می شود،کمی تلکانتوس دارد،
    آتروفی عصب اپتیک و ادم سر عصب اپتیک نیز به ندرت در این سندرم دیده می شود.کورنه آ کوچک شده و شفافیت خود را از دست می دهد.عقب ماندگی روحی و افزایش
    در تعداد انگشتان دست در محل انگشت شست از علائم دیگر این سندرم است
    .

    اخرین ویرایش توسط elMirA : 15-11-2008 at 12:18 PM

  3. کاربرانی که برای این مطلب مفید از Hoitappoilm تشکر کرده اند:


  4. #3
    2,626 امتیاز ، سطح 11
    94% کامل شده  امتیاز لازم برای سطع بعدی 24
    0% فعالیت
    دستاورد ها:
    Veteran1000 Experience Points

    تاريخ عضويت
    Nov 2008
    پست
    4
    گيپا
    500
    پس انداز
    0
    امتیاز
    2,626
    سطح
    11
    تشكرها
    0
    4 بار در 4 پست از اين كاربر تشكر شده


    به نظر شما این پست مفید است؟ بله | خیر

    پیش فرض

    سندرم تونل کارپال چیست؟





    سندرم تونل کارپال شایعترین نوع اختلال آسیب فشارنده میباشد که حدود 10% افراد جامعه به آن مبتلا هستند.
    این اختلال تراکمی مزمن عصب بسیار مهم است، چرا که یکی از علل عدم توانائی میباشد.

    علائم سندرم تونل کارپال چیست؟
    بزرگسالان و کودکانی که از این وضعیت رنج میبرند معمولأ درد یا بیحسی در یک یا هر دو دست، خارش یا سوزش در شست و بقیه انگشتان را تجربه می کنند که این علائم در شب بدتر میشود.
    درد ممکنست در بازو یا شانه انتشار یابد. برخی نیز از خسته شدن دستها شکایت دارند.
    کودکان ممکنست بی خواب شده و از درد در دستها شاکی باشند و گاهی از نوشتن تکالیف مدرسه بدلیل خستگی طفره روند.

    علت سندرم تونل کارپال چیست؟
    این سندرم اغلب در زنان سنین 30 تا 60 سال ظاهر میشود، بطوریکه بیشترین میزان شیوع در سنین 41 تا 50 سال و کمترین میزان شیوع مربوط به افراد با سن بالای 60 سال است که 3 تا 10 برابر در زنان یشتر از مردان گزارش شده است.
    در زندگی ماشینی امروز بدلیل استفاده روزافزون از رایانه و تمایل شدید کودکان به بازیهای پرهیجان رایانه ای، متأسفانه سن درگیری به این بیماری به دوران کودکی تقلیل یافته است و نشانه های آن از این دوران سنی قابل بررسی میباشد.
    مجموعه ای از چند فاکتور زمینه را برای ابتلا به این سندرم مهیا میسازند.
    ازآنجمله میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
    طولانی شدن ناشیانه وضعیت مچ دست، حرکات فشاری تکرارشونده دست، تحمل لرزشهای مکانیکی، استفاده نادرست و طولانی مدت از صفحه کلید و موش در بازیهای پرهیجان کامپیوتری و....
    در مواقع نادر وضعیتهایی مثل دیابت و یا بیماری تیروئید هم میتوانند سبب بروز این سندرم شوند. گاهی اوقات امکان دارد این مسئله در طی حاملگی هم پیش آید.

    چگونه میتوان سندرم تونل کارپال را تشخیص داد؟
    این سندرم ممکنست بطور اتفاقی در طی یک معاینه تکمیلی بوسیله پزشک تشخیص داده شود که این تشخیص باید بوسیله آزمایشات اندازه گیری هدایت سرعت انتقال الکتریسیته یک عصب (الکترودیاگنوزیس)، تائید شود. این آزمایش به تجهیزات خاص و متخصص مربوطه نیازمند است تا تفسیر نتایج بدرستی صورت گیرد. درسندرم تونل کارپال، الکتریسیته بسیارآهسته تر از زمان معمولی توسط عصب میانی انتقال می یابد.

    چگونه سندرم تونل کارپال درمان میشود؟
    استفاده از آتل مچ که معمولاً اغلب در شب پوشیده میشود.
    استفاده ازداروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID)
    تزریق استروئید داخل مچ دست مبتلا(برای اغلب مردم، اثرات تزریق استروئید در ظرف یکسال تدریجاً از بین میرود.)
    جراحی:
    جهت باز کردن تونل کارپال و تخفیف فشار وارده برروی عصب میانی انجام میشود. درصورتیکه تشخیص خیلی سریع باشد، این سندرم قابل برگشت است.
    در موارد نامشخص، استفاده از آتل و دارو درمانی ممکنست توصیه شود.
    بیشتر پزشکان ویتامین ب را برای سندرم تونل کارپال پیشنهاد مینمایند، زیرا حتی غداهای غنی از ویتامین ب 6 مثل موز، آووکادو و گوشت صرفاً فقط به میزان 1میلیگرم ویتامین ب6 مورد نیاز بدن را فراهم میکنند.
    درحالیکه هر فرد به مقداری بیش از این نیاز دارد و در نتیجه در اینجا نیاز به مکمل احساس میشود.
    کپسولهای ب کمپلکس غالباً شامل تمام انواع ویتامینهای پیشنهادی است.

    توصیه ها:
    در سندرم تونل کارپال باید ابتدا ورم و آماس را کاهش داده و سپس کارهای جدی خود را شروع نمائید.
    تلاش در جهت کاهش دادن ورم ممکن است چندین روز بطول انجامد،(که درصورتیکه شما به دست خود استراحت ندهید نیاز به زمان بیشتری هم خواهد بود).
    زمانیکه احساس کردید التهاب مچ دستتان کاهش یافته، مجاز خواهید بود تا از این پس بسیار محتاطانه به تمرینات دیگری در این رابطه بپردازید:
    1- استفاده از یخ:
    جهت کاهش التهاب، یخ معجزه میکند. کیسه ای را از یخ پر کرده و روی محل التهاب قرار دهید. تا زمانی در محل التهاب نگهدارید تا در این قسمت احساس بیحسی و کرختی بنمائید. سپس برای مدت کوتاهی کار را متوقف کرده و بعد مجدداً تکرار نمائید. این عمل باعث میشود که عروق شما منقبض شده وباین ترتیب مایعات اضافی، از ناحیه التهاب خارج شود.
    اختصاصاً در سندرم تونل کارپال بهترین روش اینست که شما دستها و بازویتان را تا زمانی در ظرف آب یخ قرار دهید(مطابق شکل الف) که بیشتر از آن نتوانید سرما را تحمل نمائید. سپس دستها را خارج کنید. اجازه دهید که به حالت اول برگردند و سپس مجدداً تکرار نمائید.

    شکل الف
    2- تخلیه(درناژ) لنف:
    درناژ لنف یکی دیگر از روشهای کاهش دهنده التهاب است. عروق لنفاوی مستقیماً در زیر پوست شما قرار دارند و بنابراین شما به فشار بسیار کمی برای ماساژ دادن نیاز دارید.

    شکل ب
    از چین آرنج حرکتی دایره واررا شروع نمائید(مطابق شکل ب). سپس از دست مخالف برای ماساژ دادن پوست قسمت بدون آسیب بازویتان استفاده کرده و تا 20 بشمارید.
    آنگاه به نرمی دست خود را از مچ تا آرنج بدون اعمال فشار ماساژ دهید. این عمل را 20 بار تکرار کنید.
    این کار سبب شروع درناژ خواهد شد.
    3- روشهایی جهت تسکین بازو:
    اگر التهاب بسیار شدید ناشی از سندرم تونل کارپال در بازویتان وجود دارد، این احتمال وجود دارد که تاندونها و عضله دچار چسبندگی شده اند. این تمرین جهت تسکین درد ناشی از التهاب طراحی شده است. توجه داشته باشید که این تکنیک بسیار مهم و قدرتمند بوده و وارد کردن فشارتوسط شما نباید زیاد باشد. هیچگاه نقطه درد را فشار ندهید.
    این عمل را بآهستگی انجام داده و توجه داشته باشید که نباید ماساژخود را به سمت مچ حرکت دهید، چرا که این عمل سبب برگرداندن مایع به سمت تونل کارپال مچ دست شما خواهد شد.
    جهت حرکت ماساژ شما همانطور که در شکل ج مشخص شده باید از سمت مچ به سمت چین آرنج باشد و یا از قسمت داخلی بازو به سمت قسمت خارجی آن و رو به بیرون.
    4- ورزشهای مچ دست:
    این تمرین به نوعی گرم کردن مچ دست برای شروع کارهای روزانه است. همچنین یک کشش بسیار مهم برای عضلات مچ و تونل کارپال میباشد. اگر شما قادر به مشت کردن دست خود برای این حرکات نمیباشید، از دست دیگرتان بعنوان کمک استفاده نمائید.

    شکل د
    دستهایتان را بصورت کشیده در جلو نگهدارید، سپس مشت کرده و بآهستگی دور محور خود بچرخانید تا در مچ احساس کشیدگی نمائید.
    سپس مشت خود را باز کرده و کف دستها را به سمت بیرون نگهدارید، بطوریکه انگشتان رو به سمت پائین باشند. حال مچ دستتان را شل کرده و بکشید تا حدی که احساس کشیدگی نمائید. در همین حالت مجدداً دستها را مشت نموده و بآهستگی آنها را بچرخانید تا به حالت اول برگردید (مطابق شکل ). این تمرین را میتوانید روزی 5 بار تکرار نمائید.

    5- کشیدن شست:
    این کشش جهت کشش تاندون مچ دست که شست را کنترل مینماید، طراحی شده است.

    شکل و
    این تمرین را با پوشاندن شست توسط بقیه انگشتان آغاز نمائید. سپس مچ دست را به سمت پائین بکشید بطوریکه شست دستتان هم کشیده شود (مطابق شکل و).
    شما باید کشیدگی را در تاندونهای قسمت خارجی مچتان (سمت شست) احساس کنید. این کشش را از 1 تا 5 دقیقه نگهدارید. سپس بآرامی از این حالت کشش خارج شوید. نیازی نیست که نیروی زیادی را برای این کشش اعمال کنید. یک کشش ملایم کافیست.
    روزی یکبار میتوانید این تمرین را انجام دهید.
    • پرورش دادن عضلات بازو پس از ابتلا به سندرم تونل کارپال:
    قبل از انجام هر نوع ورزش با پزشک معالج خود مشورت نمائید تا مطمئن شوید که مشکلات جدی بیشتری ندارید، همچنین در مورد اینکه آیا تمرینات تقویت ناحیه مچ برای شما مناسب و بیخطر است نیز سئوال کنید.
    سپس درصورتیکه پزشک به شما اطمینان داد میتوانید از تمریناتی که در ادامه توضیح داده شده است استفاده نمائید:
    1- خم کردن مچ دست:
    پاها را کمی بیش از عرض لگن باز کنید. سپس روی پاهای خود بنشینید. در اینحالت آرنج دست راست خود را روی ران پای همان سمت تکیه دهید، کف دستتان باید رو به سمت شما باشد و دست راست و ساعد شما باید بین دو پای شما قرار گیرد.
    دست راست خود را شل (Relax) نمائید، کف دستتان را بآرامی و بصورتی کاملاً شل و آزاد، مشت نمائید. سپس بآهستگی مشت خود را به سمت نوک شانه بالا بیاورید،بطوریکه در این حرکت حلقه وار از پائین به سمت بالا کوچکترین فشاری به خود نیاورده و احساس راحتی نمائید. برای چند ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید، سپس آهسته دستتان را به حالت اول برگردانید. 10 تا 12 بار این حرکت را انجام دهید، سپس همین مراحل را برای دست دیگرتان تکرار کنید.
    2- کشش مچ:
    در همان وضعیتی که در تمرین قبل توضیح داده شد، بنشینید. دست راست خود را روی پای راستتان قرار دهید، بطوریکه کف دستتان رو به سمت زمین باشد.به دستتان اجازه دهید که احساس راحتی نماید و سپس دست را بصورتی کاملاً شل مشت نمائید. بآهستگی دستتان را بالا بیاورید، بطوریکه قسمت پشت دست به سمت بازو بالا بیاید. تا حدی این بالا آوردن دست و کشش را ادامه دهید که احساس راحتی مینمائید. برای چند ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید و سپس آهسته دست را به حالت اولیه بازگردانید.10 – 12 بار این تمرین را انجام دهید و مجدداً این حرکات را برای دست دیگرتان تکرار نمائید.
    زمانیکه شما قادر باشید این تمرینات را براحتی انجام دهید، میتوانید برای دفعات بعدی از وزنه ای به سنگینی 1 پوند جهت پیشرفت توانائی و قدرتتان استفاده کنید. شما باید سنگینی وزنه را به حدی انتخاب نمائید که بتوانید برای بار اول بیشتر از 12 بار این تمرینات را بآسانی انجام دهید.
    این تمرینات را 3 بار در هفته تکرار کنید. سپس زمان استراحت تمرینات خود در طول هفته را به کمتر از 1 روز کاهش دهید.

    چگونه میتوان از سندرم تونل کارپال پیشگیری کرد؟
    در مورد این مسئله هنوز اختلاف نظر وجود دارد.
    بیشتر دانشمندان با این مسئله که فاکتورهای محیط کارو زندگی نقش مهمی در ابتلا به انواع سندرم تونل کارپال دارند، موافقند.
    ارزیابی محل کار توسط ارگونومیست مفید است، چرا که او میتواند فعالیتها و وضعیتهایی را که ممکنست سبب ابتلا افراد به این سندرم شود را مشخص نماید.
    والدین باید نسبت به علائم این بیماری توجه و دقت خاص مبذول نمایند تا در صورت مشاهده هر یک از این علائم اقدامات اولیه را خصوصاً در جهت کاهش فعالیتهای رایانه ای انجام داده و سریعاً به پزشک مربوطه مراجعه کنند.

    راهکارهایی جهت پیشگیری:
    افرادی که مدت زمان طولانی را در حالت کار با کامپیوتر و صفحه کلید میگذرانند، در معرض خطر ابتلا به سندرم تونل کارپال و گاه تاندونیت میباشند.
    توصیه میشود این افراد کار خود را کاهش دهند.
    در مورد کودکان که در دنیای امروز به شدت درگیر فعالیتهای رایانه ای میباشند، لازمست برنامه ریزی دقیق و زمانبندی شده ای برای استفاده از رایانه در طول روز توسط والدین صورت پذیرد تا بدینوسیله از احتمال بروز عوارض کاسته شود.
    در طی یک بررسی که دانشمندان با استفاده از وسایل و تجهیزات خاص روی افرادی که با صفحه کلید کامپیوتر کار میکنند، انجام دادند متوجه دو موضوع شدند:
    1- جهت تماس با کلیدهای صفحه کلید تمام افراد از نیروی بیشتری برای ضربه زدن به کلیدها استفاده میکردند. بطور متوسط به میزان 4-5 بار بیشتر از آنچه برای ثبت کردن لازم است تماس با کلیدهای صفحه کلید داشتند.
    2- اینها افرادی بودند که علایم سندرم تونل کارپال را بسیار شدیدتر تجربه نمودند.
    این امکان وجود دارد که روش صحیح ضربه زدن به صفحه کلید آموزش داده شود تا بجای ضربات محکم بتوان از ضربات با قدرت کمتر و ملایمتر استفاده نمود.


    ----------------------------------------------------------------------------------------
    اخرین ویرایش توسط elMirA : 15-11-2008 at 01:43 PM

  5. کاربرانی که برای این مطلب مفید از Hoitappoilm تشکر کرده اند:


  6. #4
    2,626 امتیاز ، سطح 11
    94% کامل شده  امتیاز لازم برای سطع بعدی 24
    0% فعالیت
    دستاورد ها:
    Veteran1000 Experience Points

    تاريخ عضويت
    Nov 2008
    پست
    4
    گيپا
    500
    پس انداز
    0
    امتیاز
    2,626
    سطح
    11
    تشكرها
    0
    4 بار در 4 پست از اين كاربر تشكر شده


    به نظر شما این پست مفید است؟ بله | خیر

    پیش فرض سندرم مارفان

    علت: اين ناهنجاري به علت جهش در كروموزوم 15 رخ ميدهد. تكه FBN1<SPAN lang=FA style="FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: Tahoma"> ، بخشي از كروموزوم 15 است كه دچار اختلال مي گردد. وظيفه اين تكه بيان دستورالعمل ساخت فيبريلين است. زماني كه اين ژن به درستي بيان نشود دستور ساخت فيبريلين به درستي بيان نشده و پروتئين ساختار اصلي خود را نخواهد داشت. اين پروتئين نقش مهمي در ساختار بافتهاي پيوندي دارد. سراسر بدن از بافتهاي پيوندي تشكيل شده است . بنابر اين ابتلا به اين سندرم، بسياري از ارگانها را درگير مي كند مانند دستگاه اسكلتي ، چشم ، قلب ، آئورت ، عروق خوني ، سيستم عصبي ، پوست و ريه .


    علائم: سندرم مارفان در هر فردي علائم خاصي را بروز مي دهد. در برخي از افراد علائم بصورت خفيف بروز مي كند و در برخي ديگر علائم بطور شديد بروز مي كند. در بسياري از افراد علائم با افزايش سن پيشرفت مي كند.

    سيستم اسكلتي: افراد مبتلا به سندرم مارفان نوعاً خيلي بلند هستند. باريك و بلند و مفاصل سست دارند. اثر سندرم مارفان بيشتر در استخوانهاي بلند مشهود است. دستها، پاها، انگشتان بطور نامتناسبي نسبت به بقيه اعضا بدن بلند هستند.

    چشم ها: بيش از نيمي از افراد مبتلا درجاتي از جابجايي عدسي چشم را در يك يا هر دو چشم خود تجربه مي كنند. كندگي شبكيه نيز يكي از مشكلات جدي مبتلايان به اين سندرم مي باشد . بسياري از مبتلايان به سندرم مارفان نزديك بين هستند .

    قلب و عروق خوني: بسياري از افراد مبتلا به سندرم مارفان با مشكلات قلبي و عروق خوني نيز مواجه هستند. به علت نقص در بافت پيوندي، ديواره آئورت ممكن است ضعيف و شكننده باشد. ديلاتاسيون بيش از حد آئورت منجر به پارگي آئورت مي گردد.

    سيستم عصبي: مغز و طناب نخاعي بواسطه مايعي احاطه شده كه اين مايع نيز توسط غشايي كه سخت شامه نام دارد احاطه شده كه جنس آن از بافت پيوندي است. هنگامي كه فرد مبتلا به سندرم پيرتر مي شود بافت سخت شامه سست تر و ضعيف تر مي گردد و اتساع مي يابد . اين تغيير ممكن است سبب درد و بي حسي و كرختي و ضعف پاها گردد.

    ريه: اگر چه اختلال در بافت پيوندي سبب مي شود كه كيسه هاي هوايي واقع در ريه كمتر متسع شوند اما بطور كلي مبتلايان به اين سندرم مشكلات كمي را در سيستم تنفس خود تجربه مي كنند .

    بطور كلي علائم عمومي سندرم مارفان شامل موارد زير است:

    ظاهر بلند و لاغر

    نزديك بيني و جابجايي عدسي

    مفاصل سست و در معرض آسيب

    كاهش الاستيته بافت ريه

    ضعف ديواره آئورت

    اسكليوزيس

    -صورت دراز و كشيده

    - مشكلات آرواره ايي

    تشخيص: هيچ آزمايش تشخيصي براي سندرم مارفان وجود ندارد. تشخيص پزشك تنها بواسطه مشاهده و تاريخچه كامل پزشكي است. اطلاعات كامل درباره همه اعضاء خانواده كه ممكن است مشكل و يا مرگ زود هنگام مرتبط بابيماريهاي قلبي داشته اند. ارزيابي باليني كامل، ارزيابي سيستم اسكلتي، نسبت اندازه بازو و پا نسبت به قد و آزمايشات چشمي. تستهاي قلبي از قبيل اكوگارديوگرام براي سنجش قلب و آئورت.

    درمان: متاسفانه سندرم مارفان همانند ساير بيماريهاي ژنتيكي قابل درمان نيست و هيچ راهي براي اصلاح ناهنجاري بافت پيوندي نيست. هدف درمان ثابت نگه داشتن روند بيماري قبل از اينكه به مراحل حاد رسيده و عوارض خطرناكي را ايجاد نمايد. برخي از افراد دارو تجويز مي نمايند كه استفاده از اين داروها نيز خود يك بحث چالش انگيز است. بتابلوكرها فرآيند ديلاتاسيون را به تاخير مي اندازند. آنتي كوآگولانت از قبيل وارفارين پس از جايگزيني دريچه قلب مصنوعي ضرورت مي يابد. آنتي بيوتيك تراپي داخل وريدي در طي روشهاي قلبي براي جلوگيري از آندوكارديت بكتريال ضروري است.

    جراحي هاي قلبي عروقي امكان بقا بيشتر بيمار را فراهم مي آورد. در برخي موارد اسكليوز شديد نيز نياز به مداخله شديد جراحي دارد. استفاده از ليزر نيز براي درمان كندگي شبكيه مفيد است.

    پيش آگهي: سندرم مارفان يك اختلال مادام العمر است. پيش آگهي بيماري در سال هاي اخير بيشتر شده است. تشخيص زودرس و پيشرفت تكنولوژي پزشكي كيفيت زندگي بيماران را بهبود بخشيده است. در سال هاي قبل افراد مبتلا به سندرم مارفان در سن چهل سالگي مي مردند اما امروزه بيشتر افراد مبتلا تا شصت سالگي عمر مي كنند. شايد پيشگيري از اتساع بيش از حد آئورت و گسيختگي آن توجيهي براي افزايش طول عمر بيماران باشد.
    اخرین ویرایش توسط elMirA : 16-11-2008 at 06:34 PM

  7. کاربرانی که برای این مطلب مفید از Hoitappoilm تشکر کرده اند:


  8. #5
    2,626 امتیاز ، سطح 11
    94% کامل شده  امتیاز لازم برای سطع بعدی 24
    0% فعالیت
    دستاورد ها:
    Veteran1000 Experience Points

    تاريخ عضويت
    Nov 2008
    پست
    4
    گيپا
    500
    پس انداز
    0
    امتیاز
    2,626
    سطح
    11
    تشكرها
    0
    4 بار در 4 پست از اين كاربر تشكر شده


    به نظر شما این پست مفید است؟ بله | خیر

    پیش فرض мебель камоды ждя спалень

    عقب ماندگي ذهني
    بهره هوشي جمعيت نرمال جامعه از 70 تا 135 متغير است و ميزان ( 100 _ 110 ) حد متوسط آن است . به افرادي كه بهره هوشي كمتر از 70 داشته باشند عقب مانده ذهني گفته مي شود .
    « انواع عقب ماندگي ذهني و شيوع آنها در جامعه


    عقب مانده ذهني :

    عوامل به چهاردسته تقسيم مي شوند :
    1_ عوامل پيش از تولد
    2_ عوامل زمان تولد
    3_ عوامل بعد از تولد
    4_ عوامل محيطي ، اجتماعي ، فرهنگي
    درمان :
    با توجه به اينكه عقب ماندگي ذهني قابل درمان نيست ، لذا كار اصلي در مقابل ايندسته بيماران توانبخشي و آموزش آنها مي باش
    اخرین ویرایش توسط elMirA : 16-11-2008 at 09:11 PM

  9. کاربرانی که برای این مطلب مفید از Hoitappoilm تشکر کرده اند:


  10. #6
    مدیـریـــت کـل انجمنهــا
    48,987 امتیاز ، سطح 54
    8% کامل شده  امتیاز لازم برای سطع بعدی 1,663
    0% فعالیت
    دستاورد ها:
    SocialRecommendation First ClassVeteranCreated Album picturesTagger First Class
    جایزه ها:
    Arm of Law
    نماد elMirA
    تاريخ عضويت
    Nov 2007
    محل سکونت
    باران
    پست
    3,682
    گيپا
    2,055,495
    پس انداز
    10
    امتیاز
    48,987
    سطح
    54
    تشكرها
    2,900
    3,870 بار در 2,048 پست از اين كاربر تشكر شده


    به نظر شما این پست مفید است؟ بله | خیر

    پیش فرض

    گلوکوم




    دکتر سيدرضا لاجوردي
    قبلاً فکر مي‌کردند گلوکوم يک بيماري واحد است با اختلاف جزئي، اگر فشار 30 بود به 20 مي‌آورند اگر 25 بود مي‌رسانند به 16 و اگر 16 بود به 10 مي‌رسانند. اگر تنها وسيله‌ي انسان چکش باشد همه چيز به نظر مي‌رسد که ميخ است.
    گلوکوم يک اپتيک نوروپاتي پيشرونده است که نمايانگر مراحل آخر بسياري از بيماريهائي است که اکثراً ناشناخته و همراه با عوارض خارج چشمي بوده و به طرق مختلف چشم را گرفتار مي‌کنند مثل نارسائي قلب و نارسائي کبد که در اثر عوامل مختلف ايجاد مي‌شود.
    بعضي از اين عوامل قسمت قدامي را گرفتار نموده و اختلال عمل ترابکولا را ايجاد مي‌کنند مثل سندرم pigment dispersion و گلوکوم زاويه‌ي باز اوليه ژوونال که هر يک پاتوفيزيولوژي مشخص داشته و درمان بايد متوجه اين عوامل باشد.
    بعضي ديگر عصب اپتيک را گرفتار نموده از طريق اختلال در مايعات خارج سلولي و يا اختلال در جريان خون اين ناحيه. بالاخره مرگ تدريجي سلولها ممکن است مربوط به دژنرسانس ثانوي در اثر توکسين‌هاي آزاد شده از مرگ سلول‌هاي عصبي مجاور باشد.
    شواهدي موجود است که نشان مي‌دهد اشکالات پرفوزيون در سطح رتين، کوروئيد و عصب اپتيک ناحيه‌ي پري پاپيلر در بيماران گلوکومي وجود دارد. اگر فشار چشم 21 را ملاک تشخيص قرار دهيم بسياري از بيماران گلوکومي را تشخيص نخواهيم داد. اگر فشار چشم را تدريجاً بالا ببريم تا به حد فشار خون دياستوليک شريان مرکزي رتين برسد مکانيسم اتورگولاتوري عروق به کار افتاده‌ي پرفوزيون را تنظيم مي‌نمايد. بيماران گلوکومي چنين ظرفيتي را ندارند. اگر فشار داخل چشم را در بيماران گلوکومي به حدود 15 تا 16 برسانيم پرفوزيون شريان مرکزي شبکيه باز هم کمتر از افراد طبيعي که فشار چشم آنها را به 40 يا 50 رسانده باشيم خواهد بود.
    در درمان بيماران گلوکومي بايد بتوانيم اين نقيصه را جبران نمائيم.
    در دو گروه بيماران گلوکومي که فشار قبل از درمان آنها برابر بود در يک گروه تيمولول و در گروه ديگر پيلوکارپين داده شده و با وجودي که در هر دو گروه فشار به يک اندازه پائين آمده بود در 0/2 بيماراني که تيمولول دريافت مي‌کردند بهبود ميدان بينائي ديده شد در 0/2 ثابت مانده بود و در 0/1 بدتر شده بود در حالي که در بيشتر بيماراني که پيلوکارپين دريافت کرده بودند بدتر شده بود. بنابراين محققان نتوانستند بين پائين آوردن فشار و وضعيت ميدان بينائي تناسبي نشان بدهند.
    در يک تجربه‌ي ديگر دو گروه بيمار را يکي تحت درمان تيمولول و گروه ديگر را تحت درمان betaxolol قرار دادند پائين آمدن فشار با تيمولول خيلي بيشتر بود اما در ظرف 30 ماه که بيماران را تحت نظر داشتند اختلافي در ميدان بينائي دو گروه مشاهده نشده بود وحتي در مواردي مشاهده شد که فونکسيون بينائي در بتاکسوزول بهتر بوده است و هر دوي اين داروها اثر وازواکتيو دارند و هر دو داروهاي خوبي براي درمان گلوکوم مي‌باشند و براي اين که بدانيم کدام دارو اثر بهتر دارد ميدان بينائي و نه اندازه‌گيري فشار بايد مورد توجه قرار گيرد.
    رنــج قفـــس به کنــار ،آنــچه عقاب را پیر میکند پرواز زاغ بی ســـر وپاست.

  11. #7
    2,458 امتیاز ، سطح 11
    52% کامل شده  امتیاز لازم برای سطع بعدی 192
    0% فعالیت
    دستاورد ها:
    Veteran1000 Experience Points

    تاريخ عضويت
    Feb 2009
    محل سکونت
    Peru
    پست
    1
    گيپا
    200
    پس انداز
    0
    امتیاز
    2,458
    سطح
    11
    تشكرها
    0
    0 بار در 0 پست از اين كاربر تشكر شده


    به نظر شما این پست مفید است؟ بله | خیر

    پیش فرض полицейский огласил обвинение

    آگهی تبلیغات
    براي اينكه بيمار مبتلا به صرع را به نحو صحيح درمان كنيم و مشكلات عديده اي كه در جامعه و خانواده براي آنها ايجاد مي شود بر طرف نمائيم، ابتدا بايد درك صحيحي از انواع صرع و سندمهاي صرعي، نحوه تشخيص و تشخيص افتراقي آنها داشته باشيم. همچنين بايد طيف گسترده داروهاي ضد صرع را بشناسيم و موارد استفاده و عوارض آنها را بدانيم و از روشهاي درماني غير دارويي اطلاع داشته باشيم، در سالهاي اخير كتاب جامعي كه به زبان فارسي تأليف شده باشد و بتواند پاسخگوي نياز پزشكان و دستياران در اين زمينه باشد، تأليف نشده است. براي بسياري از واژه هايي كه در رشته نورولوژي به كرات بكار برده مي شوند، جايگزين مناسب فارسي تعيين نشده است و تحقيقاتي كه توسط دست اندركاران در رابطه با صرع انجام شده، بصورت صحيح جمع آوري نشده و از دسترس همگان دور مانده است.
    طبقه بندي بين المللي صرعها و سندرمهاي صرعي، در بدو امر پيچيده و گيج كننده بنظر مي رسد ولي از نظر باليني بسيار مفيد و در صورتيكه بنحو عميق درك شود، جنبه كاربردي گسترده اي دارد، كتابي كه در پيش رو داريد با در نظر گرفتن طبقه بندي بين المللي صرعها و سندرمهاي صرعي، آنها را بر اساس سن شروع بيماري دسته بندي مي نمايد،
    تشخيص و تشخيص افتراقي و نحوه برخورد باليني با آنها را شرح مي دهد. براي درك بهتر خواننده براي واژه هاي جايگزين فارسي در شروع كتاب ذكر شده اند؛ علاوه بر اين تحقيقات كاربردي متخصصين و محققين سراسر كشور كه در رابطه با صرع صورت گرفته است مورد استفاده قرار مي دهد.
    جمع آوري مطالب اين كتاب از سال 1379 كه سرگرم دوره فلوشيبپ صرع در دانشگاه ييل امريكا بودم، آغاز شد و تحقيقاتي كه توسط دست اندركاران در اين زمينه صورت گرفته بود بتدريج افزوده گرديد.
    اخرین ویرایش توسط elMirA : 02-02-2009 at 01:11 PM

+ پاسخ به مبحث

بازدید کنندگانی که از طریق جستجو کلمات ذیل به انجمنهای گیگاپارس آمده اند:

سندرم

انواع سندرم

انواع سندروم

انواع سندرم هاسندرم هاانواع سندروم هاسندرم مارفانسندروم هاانواع سندرم داونسندروم نفروتیکانواع سندرم دانانواع سندرمهاانواع بیماری سندرم سندرم انواع سندرومهاانواع بیماری سندرومسندروم مارفانسندرمهاسندرم گلدن هارانواع سندروم داونانواع سندرم کودکان انواع سندروم دانانواع سندرم نفروتیکسندرم اپرتبیماری سندرم نفروتیک
SEO Blog

اطلاعات این مبحث

Users Browsing this Thread

در حال حاضر 1 کاربر در حال دیدن این مبحث می باشند، (0کاربر عضو و 1 کاربر مهمان)

تگهای این مبحث

قانون های ارسال نوشته

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts