پاییز آینده وقتی غاز ها برای گذراندن زمستان به جنوب پرواز می کنند به پرواز جناغی(vشکل) آنها بنگرید و به یاد آرید که علم راجع به فرم پرواز آنها چه کشف کرده است. هر غاز در حال پرواز یک نیروی بالا برنده در محیط غازی که بلافاصله در پشت سر او پرواز می کند, ایجاد می نماید. بدینسان دسته ی غاز ها با پرواز جناغی خود حداقل 71 درصد بر میزان پروازی که به صورت انفرادی صورت پذیرد, می افزایند.
مردمانی که افکار و عقاید مشترکی دارند بسیار سریع تر و سهل تر می توانند به مقصد برسند چون آنان تحت فشار همدیگر حرکت می کنند.
هنگامی که غازی از آرایش جناغی شکل خارج می شود, بناگاه کشش و مقاومت ناشی از پرواز انفرادی را احساس می کند و با سرعت به آرایش جناغی می پیوندد تا از مزیت نیروی بالا برنده ی غاز جلویی خود بهره مند شود.
اگر ما به اندازه ی غاز ها از این احساس برخوردار باشیم, همگی در صف آن مردمانی قرار خواهیم گرفت که همان راه و طریق ما را می پیمایند.
مواقعی که غاز جلویی خسته می شود, به عقب پرواز کرده و به صف جناغی می پیوندد و غاز دیگر بلافاصله جای او را می گیرد.
از این رو بهتر است که در انجام کارهای طاقت فرسا چه در مورد انسانها چه در مورد غازها , نوبت را رعایت کنیم.
غاز هایی که در ردیف عقبی پرواز می کنند برای تشویق و حفظ سرعت غازهایی که در ردیف جلو پرواز می نمایند,سر و صدا بلند می کنند.
مواقعی که ما در ردیف های عقب سر و صدا ایجاد می کنیم حامل چه پیام یا پیام هایی هستیم؟
خلاصه و مهم تر از همه این که,وقتی غازی مریض می شود و یا در اثر اصابت گلوله زخمی می شود و از صف خارج می گردد, دو غاز دیگر به همراه او از صف خارج می شوند و تا سطح زمین تعقیبش می کنند تا شاید کمک و حمایتش کنند. این دو غاز تا بهبودی غاز زخمی و پرواز او و یا تا لحظه ی مرگ کنارش می مانند; و فقط پس از این لحظه است که این دو غاز با پرواز دوتایی خود و یا با پیوستن به صف دیگری از غازهای وحشی, خود را به گروه می رسانند.
اگر ما از این حس غازها برخوردار باشیم, همانند آنها دوش به دوش هم کنار هم می ایستیم.